postheadericon Opowiadanie

Oddać życie

Pewna bardzo młodziutka chmurka (lecz, jak wiadomo, życie chmur jest krótkie i ulotne) po raz pierwszy płynęła po niebie w towarzystwie innych puchatych chmur o różnych kształtach.

Kiedy znalazły się nad ogromną pustynią Saharą, bardziej doświadczone chmury poganiały ją:

– Prędko! Prędko! Jeśli się tutaj zatrzymasz, jesteś zgubiona!

Chmurka była jednak bardzo ciekawska, tak jak wszyscy młodzi, i odpłynęła na skraj całej grupy, podobnej do stadka rozproszonych owiec.

– Co robisz? Ruszaj się! – zgromił ją z tyłu wiatr.

Lecz chmurka ujrzała już wydmy ze złotego piasku i ten widok ją zafascynował. Leciutko sfruwała w dół. Wydmy wydawały się być złotymi obłokami pieszczonymi przez wiatr.

Jedna z nich uśmiechnęła się.

– Witaj! – pozdrowiła grzecznie chmurkę.

Była to bardzo ładna mała wydma, zaledwie ukształtowana przez wiatr, który szarpał wciąż jej błyszczące włosy.

– Cześć. Nazywam się Ola – przedstawiła się chmurka.

– A ja Una – odparła wydma.

– Jak się tutaj wiedzie?

– No cóż... Słońce i wiatr. Jest trochę gorąco, ale jakoś sobie radzimy. A ty jak żyjesz?

– Słońce i wiatr... wielki wyścig na niebie.

– Moje życie jest bardzo krótkie. Kiedy powróci wielki wiatr, na pewno zniknę.

– Przykro ci, prawda?

– Trochę. Wydaje mi się, że jestem całkiem bezużyteczna.

– Ja także wkrótce przemienię się w deszcz i spadnę na ziemię. Takie jest moje przeznaczenie.

– Czy wiesz, że nazywamy deszcz Rajem?

– Nie wiedziałam, że jestem taka ważna – zaśmiała się chmurka.

– Słyszałam opowieści o deszczu niektórych starych wydm. Podobno jest on bardzo piękny. Po deszczu okrywamy się czymś takim, co się nazywa trawa i kwiaty.

– Tak to prawda widziałam to.

– Ja prawdopodobnie nigdy tego nie ujrzę – stwierdziła ze smutkiem wydma.

Chmurka zastanawiała się przez chwilkę, a potem rzekła:

– Ja też mogłabym przecież zamienić się w deszcz...

– Ale wtedy umrzesz...

– Za to ty zakwitniesz – powiedziała chmurka i zamieniła się w deszczyk lśniący na słońcu.

Następnego dnia małą wydmę pokryły kwiaty.

Diane Loomans - wiersz

"Gdybym mogła od nowa wychowywać dziecko…"

 

- Zbudowałabym najpierw jego wiarę w siebie a potem dom materialny.

 

- Częściej bym z nim malowała niż groziła gdy coś zmalowało.

 

- Zamiast ustawicznie pouczać, uczyłabym go nie ustawać.

 

- Nie troszczyłabym się tak o jego spóźnienie lecz starałabym się nie spóźniać z okazywaniem mu uczuć, troski i zainteresowania.

 

- Nie dbałabym też o to by zawsze wiedzieć lepiej, lecz lepiej wiedziała jak o        nie trzeba zadbać.

 

- Zamiast patrzeć na czas, dałabym sobie czas, by patrzeć.

 

- Przestałabym bawić się w osobę poważną, a zaczęłabym poważnie się bawić.

 

- Wybralibyśmy się na więcej wspólnych wypraw, przebiegli więcej pól, częściej patrzylibyśmy w gwiazdy, puszczali więcej latawców.

 

- Nie gromiłabym go bezwzględnym spojrzeniem, lecz tuliłabym go bez względu na wszystko.

 

- Mniej bym by była dla niego twarda by bardziej móc je utwierdzać.

 

- I tak zamiast kształcić w nim miłość do potęgi wykształciłabym w nim potęgę miłości.

 

postheadericon Nabożeństwa majowe 2019

Nabożeństwa majowe w Ligocie o godz. 18.00, 
( w niedzielę o godz. 15.00 ). 

Zachęcam do licznego udziału przede wszystkim dzieci i młodzież.


Po nabożeństwie majowym dla dzieci sa obrazki.

W tym roku  pod tytułem „Nasza Pomoc i Ratunek z Maryją pomagamy Kościołowi”.

Poprawiony (wtorek, 07 maja 2019 11:50)

 

postheadericon Ogłoszenia parafialne oraz porządek nabożeństw

W zakładce "Gazetka Parafialna"  jest zawsze aktuany porządek nabożeństw oraz ogłoszenia parafialne.

Poprawiony (niedziela, 12 stycznia 2014 21:02)

 

postheadericon Konto bankowe Parafii św. Mikołaja w Ligocie Prószkowskiej

Zachęcam do składania ofiar na cele remontowe bezpośrednio ks. Proboszczowi lub na konto parafialne.

Bank Pekao SA  68 1240 1633 1111 0010 2903 1433

Poprawiony (sobota, 09 lutego 2019 15:56)

Więcej…